Toeval, daar komen sprookjes van...

Als talent je aangeboren is dan spreek je van geluk. Als de juiste mensen daar bij toeval getuige van worden, dan levert dat zomaar een sprookje op.

 

Suzans wieg staat in het Limburgse Sittard. Vlak na haar geboorte op 13 november 1980 verhuist ze met pap, mam en zus Hannie naar Melick. Een kerkdorpje bij Roermond waar, zoals in veel Limburgse plaatsen, muziek bijna belangrijker is dan eten en drinken.

Haar jeugd voelt ze als een warm bad. Letterlijk ook, want vrolijke Suzan, iedereen zegt Suus, maakt al heel jong furore als de motormuis van de zwemvereniging. Tot op de dag dat ze “eindelijk” bij het kinderkoor mag. Want Suus wil zingen. Altijd zingen.

Daar valt de kleine spontane flapuit meteen op door haar opvallend rijke zangstem. Suus wordt terstond tot soliste gebombardeerd. Best eng zo alleen op de voorgrond, vindt ze, maar ze doet het.

Wat later, bij de jeugdharmonie, speelt ze dwarsfluit. Maar als de dirigent haar stem hoort is het fluiten gedaan. Tijdens de lokale taptoe schenkt hij de achtjarige hittepetit haar grote debuut. Voor een vol kerkplein zingt ze “Heal The World”. A star is born.

 
 
 
 

Dat ze een bijzonder talent heeft wil ze pas schoorvoetend inzien als ze prijs na prijs wint bij het Brabants kindersongfestival.

De ruwe diamant moet uiteraard geslepen. Maar met alleen Mavo lijkt het conservatorium buiten haar bereik. Ze kan de Havo makkelijk aan, maar Suus heeft te weinig rust in haar energieke dondertje. Al haar aandacht gaat naar de muzieklessen.

Om toch ruimte voor muziek te blijven houden, neemt ze zich voor dan maar ‘activiteitenbegeleiding’ te gaan studeren.

Maar ’t blijft kriebelen. “Is mijn stem nu echt zo goed als menigeen beweert?” Om daar achter te komen vraagt ze in haar vakantie een proefles aan bij zangpedagoge Mya Besselink aan het Maastrichts Conservatorium.

Suus heeft maar één lied ingestudeerd. “Die Forelle” van Schubert. Als Mya dat beluistert, haalt ze bariton Frans Kokkelmans erbij. Suus mag een week later opnieuw voorzingen. Ditmaal voor een commissie die gaat over toelating tot de Voco, de conservatoriumvooropleiding “klassiek zang”.

 

Geen moeite is haar teveel. Voor Suus moet ’t altijd beter.

Ze slaagt glansrijk. Wat ze niet voor mogelijk hield, gebeurt toch. In plaats van de voorgenomen studie mag Suus een week later inderdaad aan de Voco beginnen. Behoorlijk pittig voor een vijftienjarig meisje: “Ik ging om kwart over zeven de deur uit en was pas om acht uur weer thuis.”

Geen moeite is haar teveel. Voor Suus moet ’t altijd beter.

Dus zelfs nadat ze hiervoor slaagt, is Suzan niet overtuigd dat ze verder zou kunnen in het muziekvak. Klasgenoten merken dat, overtuigen haar van het tegendeel en trekken haar mee in hun zelfgeproduceerde voorstelling.

 
Toeval?

Als de oprichters van het Koningstheater uit Den Bosch haar hierin zien spelen – toeval? - , vragen ze Suus toelating te doen voor hun kleinkunstacademie. Weer zegt ze ja. Maar na een half jaar voelt ze zich niet op haar plek in deze opleiding. En andermaal slaat haar twijfel toe.

Haar liefde voor muziek wint. Trouw aan haar Harmonie Concordia zingt ze tijdens een concours met hen “Memories” uit de musical Cats.

Een van de juryleden is de bekende tv-pianist, componist en orkestleider Tonny Eyk. Toeval? In zijn commentaar vraagt hij Suzan na afloop bij hem te komen. Ze durft niet. Maar de orkestleden van haar harmonie dwingen haar.

Ze is hen nu nog dankbaar. Want het is Tonny Eyk die Suus het laatste zetje geeft om op het nippertje – toeval? - aan de laatste toelatingsronde Muziektheater van het Tilburgs Conservatorium mee te doen.

Ze doet, naar eigen zeggen, “een baggerauditie” maar Edward Hoepelman ziet dat anders en neemt haar aan. Hij wordt haar vaste zangdocent.

Vrijzinnig als ze is – “Ik vind àlles wat ik gedaan heb leuk”- heeft ze moeite met het hokjesdenken, maar ze blijft toch drie jaar. Suus wil het altijd beter.

“Ik mocht mooie dingen doen. Zoals werken met Koen van Dijk.”

Niet gering. Want deze schrijver, regisseur en vertaler is medeverantwoordelijk voor talloze Nederlandse en buitenlandse producties, waaronder ‘Fame’, ‘Hamelen’, ‘Amandla! Mandela’ en ‘Sweeney Todd’. Voor ‘Cyrano’ ontving hij zelfs twee prestigieuze Tony Award-nominaties.

 
 
 
Dit is wat ik wil

Het is deze doorgewinterde muziektheaterman die Suzan in zijn hart sluit. Het klikt tussen hen. Er ontstaat een warme band die tot op de dag van vandaag voortduurt. Onder zijn regie speelt Suus binnen haar opleiding in musicals als, ‘Into The Woods’ en ‘Sweeney Todd’.

“Dit is wat ik wil,” ontdekt Suus. Haar voorliefde voor zingen in musicals krijgt gestalte.

Aan het einde van haar derde jaar biedt Koen van Dijk haar de rol van Hilletje aan in de musical “Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?”

Een geschenk uit de hemel. Maar hoe moet dat dan met de opleiding?

De school werkt mee en geeft haar toestemming. Met haar solovoorstelling “SuuS” mag ze in haar derde jaar haar opleiding vervroegd afronden.

 
Vanaf nu is ze een professional. Haar carrière is begonnen.

En hoe?

Na ‘Hamelen’ vertrekt ze naar Keulen. Daar krijgt ze als understudy de kans om de rol van Scaramouche te spelen in de Queen-musical “We will rock you”. Ze werkt in dat team samen met ex-Queenleden Brian May en Roger Taylor.

Maar Suus wil verder en altijd beter.

Na anderhalf jaar keert ze terug naar Nederland waar juist op dat moment de audities voor “My fair lady” bezig zijn. Toeval?

Suus auditeert en wordt understudy voor de rol van Eliza Doolittle, een rol die ze wekelijks ook minstens een keer daadwerkelijk speelt.

“Dat was zo’n genot om te doen en ik leerde er zo veel. Ik voelde eindelijk dat ik echt op het podium en in de schijnwerpers thuishoorde.”

 
 
 
Op zoek naar Evita

Ze wordt gevraagd mee te doen aan de populaire Avro-tv-talentenjacht “Op zoek naar Evita”. Een van haar grootste avonturen tot dan toe, waar ze het met haar ongekende overlevingsdrang tot de finale brengt. Met vechtlust en doorzettingsvermogen wordt ze runner-up.

Die tweede plaats zorgt voor een ‘boost’ in haar carrière en brengt haar de rol van Cosette in “Les Miserables”, een van de grootste musicals aller tijden.

Na het duistere “Les Miserables” is het even genoeg.

Ze vertrekt voor een maand naar Londen om op adem te komen. Om opnieuw haar koers te bepalen. Van Suus mag het immers altijd beter. Ze neemt zelf de pen ter hand en vertrouwt voorzichtig haar eigen woorden aan het papier toe. 

 

Terug in Nederland loopt ze bij een tv-programma de bekende Limburgse troubadour Gé Reinders tegen het lijf. Toeval? Gé en zijn vrouw Marjan omarmen Suus. Met hem gaat ze liedjes schrijven voor haar Limburgse cd “SuuS”.

Intussen staat ze ook op de bühne met de musical “Sonneveld voor altijd” waar George Visser van het gelijknamige impresariaat haar ziet. Toeval?

“Wil jij zelf niet eens een solovoorstelling maken? Dat kun jij.” had hij haar gezegd. Het begint stiekem weer te kietelen bij Suus.

Ze gaat aan de slag met het materiaal dat ze met Gé Reinders in Limburgs dialect geschreven heeft. “Muziek is een universele taal, het maakt niet uit in welke taal je zingt. Het hart begrijpt ’t toch wel.” 

 
 
 
 
Suus is hot

Ondertussen staat ze in verschillende producties en toert ze met de musical “Urinetown” door het land. Voor haar aandeel daarin ontvangt ze in 2010 de Johnny Kraaijkamp Musical Award voor ‘beste vrouwelijke hoofdrol in een kleine productie’.

Voor het eerst van haar leven beseft Suus echt dat ze dit dondersgoed kan. En ziet ze eindelijk in dat ze geboren is voor dit vak.

Suus is haar eigen grootste criticus.

Met wilskracht komt ook haar solovoorstelling van de grond. In september 2011 gaat haar eerste one women show, opnieuw “SuuS” gedoopt, in première. De show wordt zo goed ontvangen dat een reprise volgt. Nog voordat deze begint komt ook het soloalbum “SUUS” uit. Suus is hot.

 
 
SuuS zingt TooN

De reprise volgt. Maurice Hermans, de zoon van Toon, zit in de zaal. Toeval? Onder de indruk als hij is, nodigt hij Suus uit het onbekende werk van zijn illustere vader in te kijken. En om die onbekende parels op de planken te brengen.

Dat resulteert in haar tweede one woman show “SuuS zingt TooN”, die uitverkochte zalen trekt.

Suus gedijt in haar eentje, in het licht, waar ze zich zo graag onderdompelt en vastbijt in haar rol.

Die gelegenheid doet zich voor als ze het aanbod accepteert om een hoofdrol te spelen in het toneelstuk “Little Voice”. Een welkome nieuwe tak van sport voor haar, toneelspelen. Ze doet imitaties zelfs. Voor beiden wordt ze in de pers geroemd, al krijgt het stuk zelf minder waardering.

Begin 2015 speelt ze haar tweede serie “SuuS zingt TooN”.

 
 
 
Dan gebeurt er iets bijzonders.

Bariton Sef Thissen vraagt haar om de rol van de geplaagde ex-VVD-politicus Jos van Rey voor haar rekening te nemen in de “Opera El Rey 2.0”.

Het bijzondere is dat hier niet Suzans zang maar haar explosief komische acteertalent gevraagd werd. Haar improvisatie c.q. vrijscène met een bureaustoel brengt hele zalen tot bulderen en wordt legendarisch.

Suus spettert van expressie.

Dit Limburgse avontuur doet na de première zoveel stof opwaaien, dat theaterbazen zich spontaan melden om de voorstelling binnen te halen.

Mensen praten erover. De recensies zijn lovend. Extra voorstellingen worden ingelast.

Het succes is zo groot dat zelfs protagonist Jos van Rey de voorstelling bezoekt. Zijn aanvankelijke scepsis slaat om in dermate groot enthousiasme dat hij Suus persoonlijk komt bedanken.

De lange hilarische monoloog van Suus wordt in deze opera fraai afgewisseld met aria’s van de sopraan en bariton. Door deze intense samenwerking onder vrienden ontvlamt in Suus opnieuw het ‘klassiekvirus’.

Suus-nooit-tevreden laat het er weer niet bij zitten en meldt zich aan bij Gemma Visser, de internationaal vermaarde zangpedagoge waarvoor grote stemmen uit de hele wereld naar Limburg reizen. Veelgevraagd en kritisch als Gemma is, is ze uiterst selectief in het accepteren van leerlingen. Maar gelukkig neemt Gemma Suus aan als leerling. Het kan voor Suus tenslotte altijd beter.

 
2016....

Na een aantal try-outs gaat begin 2016 Suzans derde one woman show in Amsterdam in première:

“SuuS zingt Annie M. G.”

Ja, met Suus, met Suus gaat het alsmaar beter.

En dat is allesbehalve toeval...

 
 
 

SuuS genomineerd

2014
In 2014 wint ze met SuuS zingt TooN de Weerter podium publieksprijs. 
Beste voorstelling van het jaar

2012
In 2012 wint Suus samen met de cast van De Nieuwe IJstijd de Weerter Podium Publieks prijs, Beste voorstelling van het jaar.

2010:
In 2010 wint ze voor haar rol als Kleine Efje in Urinetown, Zeikstad de musical, de John Kraaikamp Musical Award in de catagory: Beste vrouwelijke hoofdrol in een kleine musical. 

2007:
Suzan werd voor haar rol als Understudy Eliza Doolittle in 2007 genomineerd voor de Sentimento award

Interviews
Bekijk meer afleveringen van Interviews »